Dragen (2012)

Als het kindje nog geboren moeten worden, draagt de moeder het in haar buik.Het is een veilig nestje, waarin het 9 maanden beschermd en veilig kan groeien.

Als het dan geboren wordt, wordt het baby'tje trots gedragen door de vader en worden er even daarna meteen foto’s gemaakt van de opa’s en oma’s die het kindje op schoot tillen en het nieuwe wondertje even mogen vasthouden en dragen.  Met de peetouders net zo. Trouwens, alle mensen die op bezoek komen, vragen met hun ogen of ze het baby’tje even mogen vasthouden: Mag ik ze even dragen?

Dan gaan ze groeien, worden peuter en kleuter en ze stoten hun knie of elleboog. 

De juf of meester pakt ze vriendelijk op en tillen het kind naar een tafel ofzo. Even naar een veilig plekje om even bij te komen en een pleister te plakken. En weer word je gedragen.

Een mooie en oude traditie is ook dat de bruid door haar kersverse partner over de drempel wordt gedragen.
Wel voorzichtig met die drempel natuurlijk en van te voren even uitproberen. Maar de diepere inhoud is bijzonder.
In een huwelijk moet je als partners elkaar dragen je hele verdere leven lang.

Zelfs als je afscheid neemt van het leven word je gedragen. Een mooi gebaar; gedragen door de kinderen en kleinkinderen de kerk binnen gedragen worden. Vroeger nog vaak met de kist op de schouder. Soms zie je het nog gebeuren en dat is heel speciaal. Een prachtig gebaar van hoe mensen elkaar dragen.

Ook Christoffel in de eerste lezing  draagt mensen. Hij doet het voor zijn werk en eigenlijk vindt hij het maar een beetje minderwaardig werk.
Als dan ’s nachts dat kind bij hem komt die naar de overkant wil, neemt de stoere Christoffel Hem op de schouders. Het blijkt Jezus zelf te zijn en hij leert ervan dat hij het mooiste werk ter wereld heeft: Mensen dragen in het leven. Hij bloeit er helemaal van op is dan het mooie einde van het verhaal. 

En in het evangelie (Mt. 25) legt Jezus zijn vrienden nog eens uit hoe het zit. Als je iets doet voor een ander dan doe je dat eigenlijk voor mij. Als je iemand goed doet, laat je zien wie Ik ben. Als je een mens draagt, letterlijk of figuurlijk, dan draag je mij. Alles wat je voor de minsten van de mijnen doet, doe je aan Mij. Misschien wel de kern van de boodschap van Jezus . 

Wij mogen elkaar dragen door de wereld heen.
De gezonde mensen dragen de zieken.
De groten dragen de kleintjes en kinderen hun ouders als zij het weer nodig hebben.
Ook wij kerkmensen, mensen van de weg van Jezus, mogen elkaar dragen, want wat je doet voor elkaar doe je voor mij en zo laat je zien wie God is.
Vandaag hebben we het Antoniusbrood hier binnen gedragen.
En natuurlijk is dat ook niet zomaar een stukje brood. Bakker Paul heeft het met liefde gemaakt , met hart en ziel.
We hebben het met aandacht en eerbied hier binnengedragen.
Het heeft de naam Antoniusbrood gekregen en straks na de viering, als we het delen met elkaar dan mag er Gods zegen op rusten.
Het mag ons aanzetten om elkaar te blijven dragen in de komende tijd overal en ook in onze parochiegemeenschap.
Als het goed gaat en zeker als het moeilijk is en we mogen erop vertrouwen: als wij elkaar dragen dan draagt God ons door het leven heen en zelfs over de grenzen van de dood.
Niet altijd zomaar zichtbaar, maar wel als we verder en dieper kijken dan onze neus lang is.
Laten we dat maar doen. Amen