5de zondag 40dagentijd C (2010)

×

Waarschuwing

JUser: :_load: Kan gebruiker met ID: 194 niet laden

OPENINGSWOORD

Broeders en zusters, welkom. Het is al weer de vijfde zondag van de veertigdagentijd.

Onze maatschappij denkt heel sterk in termen van winst en verlies. Een bedrijf heeft zoveel winst gemaakt. De euro staat zus of zo sterk t.o.v. de dollar. Ook in een parochie wordt er volop gerekend en dat is ook begrijpelijk. Wij moeten de zaak toch draaiende zien te houden.

In een andere zin gaat de tweede lezing van vandaag óók over winst en verlies. Winst is alles wat ons dichter bij God en bij elkaar brengt. Verlies is alles wat ons van God en medemensen afleidt.

Als ik te veel opga in t.v. kijken, sporten, knutselen aan mijn auto of klussen bij allerlei mensen ten koste van God en de naaste, dan is dat alles verlies. Het is dikwijls een kwestie van de juiste maat aanhouden. Als ik nooit eens kan deelnemen aan bijvoorbeeld een extra viering, een serie catechese-avonden, omdat ik op die avond zo nodig moet kaarten of kienen of naar de fitness, als ik die activiteiten nooit eens kan overslaan, dan vormen die bezigheden een belemmering voor een gezonde verhouding tot God en medemens, want een goede verhouding vraagt dat wij af en toe iets extra's voor elkaar doen.

Paulus zegt in diezelfde lezing, dat wij niet om moeten kijken naar wat achter ons ligt. Wat fout was, was fout, maar het is ook voorbij. Hij zegt, dat wij enkel vooruit moeten kijken, naar het geluk dat voor ons ligt.

Vragen wij vergeving voor de keren, dat wij er méér waren voor allerlei bezigheden dan voor God en onze medemensen.

OPENINGSGEBED

Laat ons bidden. God, onze Vader, Schepper van alle leven, als Gij U afkeert, zijn wij verloren. Keer U tot ons en wek ons uit de dood tot het leven dat eeuwig duren zal. Door onze Heer Jezus Christus, uw Zoon ... .

PREEK

Broeders en zusters, iemand iets vergeven kun je op verschillende manieren doen. Je kunt iemand zeggen, dat je hem vergeeft, maar je doet het uit de hoogte. Je laat hem toch even voelen, dat hij een sufferd is. Je kunt iemand ook vergeven met een knipoog. Zo van, ook ik ben maar een zwakkeling. Met zo iemand ontstaat er een band. Tegenover zo iemand doe je een volgende keer vanzelf beter je best.

Het evangelie van vandaag spreekt over vergeving. Een overspelige vrouw staat in het midden. De overspelige man heeft zich blijkbaar snel uit de voeten weten te maken. De vrouw staat te midden van brave burgers, van Farizeeën en schriftgeleerden, vroegere collega's van de grote apostel Paulus. Deze Paulus schrijft in zijn brief aan de christenen van Galatië, dat wij niet gerechtvaardigd zijn door de wet te onderhouden, maar door ons geloof in Jezus Christus (2, 16). En in zijn brief aan de christenen van Filippi (3, 12) schrijft hij letterlijk dat hijzelf nog niet volmaakt is.

Paulus is dus heel wat genadiger dan zijn oud-collega's, die al met stenen in de hand klaarstaan, helemaal vergetend, dat zij ook zelf hun fouten hebben.

Op een schitterende wijze roept Jezus deze mensen tot de orde: Laat degene onder u, die zonder zonden is, het eerst een steen op haar werpen. En dan druipen ze af, de grootste schreeuwers het eerst. En terecht, want wie we ook zijn, wat voor een functie wij ook bekleden in Kerk of maatschappij, fouten maken wij allemaal. Niemand is zonder zonde.

Het meest opvallende in het evangelieverhaal van vandaag is dat Jezus Christus barmhartig is tegenover de overspelige vrouw. Maar realiseren wij ons, dat Hij ook barmhartig is tegenover de Farizeeën en de schriftgeleerden!? Als Zoon van God kent Jezus natuurlijk iedere mens van binnen en van buiten. Hij doorgrondt hart en nieren. Hij had de Farizeeën en de schriftgeleerden gemakkelijk voor huichelaars kunnen uitmaken en hun persoonlijke zonden openbaar kunnen maken, zo van: Jullie beschuldigen deze vrouw van overspel, maar zelf hebben jullie dit en dat gedaan. Maar Hij doet dat niet. Hij is barmhartig voor de beschuldigde, maar ook voor haar beschuldigers.

Misschien dat sommigen van de Farizeeën en de schriftgeleerden innerlijk geraakt zijn door de eerlijkheid en de kalmte van Jezus. Misschien dat sommigen van hen Jezus daardoor zijn gaan volgen? Misschien dat sommigen zich door deze gebeurtenis oprecht hebben bekeerd? En dat allemaal ten gevolge van barmhartigheid!

Jezus is de enige mens, die zonder zonde is en Hij zegt: Ook Ik veroordeel u niet; ga heen en zondig van nu af niet meer.

Let wel, dat Hij niet tegen de vrouw zegt, dat het allemaal niet zo erg is wat zij heeft gedaan en dat ze daarom met een gerust hart naar huis kan gaan, nee, het is wèl erg wat zij heeft gedaan en daarom zegt Hij, dat ze het niet meer moet doen, maar Hij geeft haar wel een nieuwe kans.

Jezus heeft ons geleerd dat onze God een God van genade is, van barmhartigheid. Waarom zie je wel de splinter in het oog van je broeder en niet de balk in je eigen oog?

Als Jezus in het evangelie van vandaag naar zijn oordeel wordt gevraagd, schrijft Hij eerst in het zand. Hij telt a.h.w. tot tien. Tellen ook wij eerst tot tien. En onderzoeken wij in die tien tellen ons eigen geweten. Dan zien wij hoe zwak ook wij zijn, hoe veel genade ook wij nodig hebben. Dan valt het ons héél gemakkelijk om ook genadig te zijn voor een ander. Volgens de wet van Mozes had de overspelige vrouw inderdaad gedood moeten worden. Maar Jezus sprak haar vrij. En vandaag wil Hij ook ons vrijspreken.

Laten wij daarom vol geloof, hoop en liefde, opkijken naar de Gekruisigde. Proberen wij met heel ons hart dankbaar te zijn en belijden wij, dat wij inderdaad gered zijn en dat ons het eeuwige leven is beloofd. En als je een steen naar een ander zou willen gooien, ook al verdient hij het, probeer het los te laten, wetend, dat Jezus nooit een steen naar jou zal gooien.

Ik kan me niet voorstellen dat er iemand in de kerk is, die het niet een schitterende actie van Jezus vindt, dat Hij een overspelige vrouw redt uit de handen van de wet. Maar hoe barmhartig zijn wij tegenover andere boosdoeners? Hangend aan het kruis zegt Jezus tegen de goede moordenaar, dat hij deze dag nog met Jezus in het paradijs zal zijn!? Hoe zouden wij ons opstellen tegenover een moordenaar? Tegenover de - zoals het er nu naar uitziet - Marokkaanse jeugdbendes in Veenendaal? Zouden wij in de openbaarheid de mogelijkheid van knokploegen tegen de Marokkanen afkeuren, maar diep in ons hart er stiekem toch een beetje van genieten.

Jezus' liefde is een liefde tot een uiterste. Ook Hij is rechtvaardig, zal op het einde van de wereld komen om te oordelen, de levenden en de doden, maar Hij is barmhartig voor iedereen, die er voor openstaat. Zijn ook wij - zonder het kwade goed te keuren - barmhartig voor iedereen.

SLOTWOORD

Een verhaal uit India vertelt dat een jonge vrouw en haar man onderdak boden aan haar schoonmoeder. Maar het geklaag en de ruzie van de oude vrouw bracht de schoondochter tot wanhoop. In het geheim bezocht ze een medicijnman en vroeg hem een drankje waaraan haar schoonmoeder langzaam maar zeker zou sterven. Deze gaf haar een kruidenmengsel, waarmee ze elke avond de voeten van haar schoonmoeder moest masseren. Dan zou ze van haar ergernis bevrijd worden.

Blij met dit vooruitzicht keerde de jonge vrouw naar huis terug. Vanaf die dag deed ze wat de medicijnman haar had gezegd. Naarmate de dagen verstreken begon de oude vrouw steeds minder te klagen en af en toe glimlachte ze zelfs. De schoondochter dacht dat het vergif begon te werken en ging opgewekt verder met de uitvoering van haar plan. Na twee maanden leek de oude vrouw echter een complete gedaanteverandering te hebben ondergaan. Ze had altijd goede zin en het was fijn om bij haar te zijn. De jonge vrouw merkte zelfs dat ze van haar schoonmoeder ging houden en kreeg spijt van wat ze aan het doen was. Vol wroeging ging ze terug naar de medicijnman en vroeg hem een middel dat de werking van het gif ongedaan kon maken. Maar deze glimlachte en zei dat de kruiden, die hij had meegegeven helemaal geen giftige stoffen bevatten. Hij zei: "Dat je schoonmoeder zo ongelofelijk is veranderd komt doordat jij haar zo liefdevol hebt aangeraakt."

Broeders en zusters, barmhartig zijn is ook zo'n liefdevolle aanraking. Kijken wij de komende week eens rond tegenover wie wij een beetje barmhartiger zouden kunnen zijn. Wie weet wat voor een wonderen daardoor gebeuren.