Marta, Marta... (Zestiende Zondag door het Jaar C)

Homilie: Marta, Marta…

Marta, Marta, wat maak je je bezorgd en druk over veel dingen’. Deze levensinstelling van Marta kenmerkt misschien meer dan ooit onze tijd. De tijd waarin wij leven en vooral werken. We maken ons druk en bezorgd over van alles en nog wat.

We maken ons druk en bezorgd over de werkgelegenheid die ons, maar ook toekomstige generaties in staat stelt om in ons levensonderhoud te voorzien. We maken ons druk en bezorgd over de huizenmarkt die maar niet aan wil trekken en die de waarde van onze huizen steeds verder onder druk zet. We maken ons druk en bezorgd over de pensioenen die geen garantie meer bieden, maar meer en meer als een intentieverklaring beschouwd moeten worden die geen zekerheid meer biedt. We maken ons druk en bezorgd over het milieu, het klimaat, de grondstoffen, de prijzen en zo kan ik nog wel een tijdje doorgaan. We maken ons niet langer bezorgd en druk over veel dingen, maar haast over alles!

Maar bij wie kunnen we met al onze vragen en zorgen eigenlijk terecht? Marta richt zich tot Jezus. Zij doet een beroep op Hem: ‘Heer, laat het U onverschillig…?’ In plaats van het antwoord dat zij van Hem verwacht en waarop zij hoopt, volgen de beroemde woorden: ‘Marta, Marta, wat maak je je bezorgd en druk over veel dingen. Slechts één ding is nodig. Maria heeft het beste deel gekozen en het zal haar niet ontnomen worden’.

Wanneer wij ons met onze vragen en zorgen oprecht richten tot God, dan zal het ons vaak als Marta vergaan. We krijgen waarschijnlijk niet het antwoord dat wij verwachtten of waarop wij hoopten. Het lijkt er misschien zelfs sterk op dat onze vragen en zorgen God onverschillig laten. Maar is dat ook zo?

Laten we eens nauwkeurig kijken naar het antwoord dat Jezus Marta geeft. Hij zegt niet: ‘vrouw, waar maak je je druk om?’ Nee, Hij noemt haar tweemaal bij haar naam: Marta, Marta. Tweemaal iemands naam noemen is een typisch joodse manier om iemand met liefdevolle en vertrouwelijke genegenheid aan te spreken. Jezus richt zich echt vol genegenheid en vertrouwen tot Marta als persoon en Hij maakt haar duidelijk dat Hij haar grote inzet en zorgen ziet: ‘wat maak je je bezorgd en druk over veel dingen’.

Maar dan komt het: Hij bevestigt haar niet in haar visie dat ze zich over al die dingen druk moet maken en dat ze zich zorgen moet maken of ze wel aan de verwachtingen van Jezus en zijn apostelen zal kunnen voldoen. ‘Slechts één ding is nodig’. En wat dat ene ding is dat alleen nodig is, geeft Hij er meteen bij door naar haar zus Maria te wijzen: ‘Maria heeft het beste deel gekozen en het zal haar niet ontnomen worden’.

Maria zit aan de voeten van Jezus. Maria zit aan de voeten van Hem van wie ze gehoord heeft dat Hij water in wijn veranderde op de bruiloft van Kana, dat Hij de menigte gevoed heeft met vijf broden en twee vissen, dat Hij zieken genas, duivels uitdreef, zonden vergaf en doden tot leven wekte. Maria zit aan de voeten van Hem die van zichzelf zegt: ‘Ik ben de Weg, de Waarheid en het Leven’.

God, zo laat Jezus Marta zien, ziet weldegelijk onze inspanningen en kent onze zorgen, maar Hij ziet ook hoe wij telkens opnieuw tegen de grenzen van ons kunnen aanlopen. Marta redt het niet alleen, maar ook met Maria zal ze het uiteindelijk niet redden. De wereld, het bestaan, ons leven ligt niet geheel en al in onze eigen hand. Niet alles is maakbaar of haalbaar. Noch onze inspanningen, noch onze zorgen brengen daar een verandering in aan. ‘Slechts één ding is nodig’.

Het is nodig dat wij ons leven zoals het is durven toevertrouwen aan God. Niet ons leven zoals we denken dat het zou moeten zijn, niet ons leven zoals we zouden willen dat het zou zijn, maar ons leven zoals het is met al zijn begrensdheid, al zijn beperktheid en al zijn tekorten.

Ja, maar, denkt onze Marta; ja, maar denken wij vaak dan komt er helemaal niks meer van terecht. Niet als je zomaar aan iemands voeten gaat zitten en gaat zitten wachten tot alle problemen zich vanzelf oplossen, dat is waar. Maar Maria zit niet zomaar aan iemands voeten. Zij zit aan de voeten van haar Heer: van Hem van wie ze gelooft dat Hij water in wijn kan veranderen, dat Hij een menigte kan voeden met zijn aanwezigheid alleen, dat Hij zieken geneest, duivels uitdrijft, zonden vergeeft en doden tot leven wekt. Maria zit aan de voeten van Hem die van zichzelf zegt: ‘Ik ben de Weg, de Waarheid en het Leven’ en van wie zij dat ook echt en oprecht gelooft.

Wie zoals Maria in oprecht geloof kiest voor die Heer, staat nooit met lege handen. Die kiest namelijk voor het beste deel dat je nooit ontnomen zal worden: de liefde en het leven van God. Die liefde en dat leven vieren wij hier nu wij te midden van alle drukte en ondanks al onze zorgen in geloof samen komen om te luisteren naar Gods Woord en ons te laten voeden door Christus daadwerkelijke en reële aanwezigheid in deze Eucharistie en daardoor in ons leven. Alleen dat geloof is echt nodig…