Oog voor het ene dat ontbreekt (2009)

×

Waarschuwing

JUser: :_load: Kan gebruiker met ID: 554 niet laden

Een jongeman komt bij Jezus met de vraag: ‘wat moet ik doen om deel te krijgen aan het eeuwig leven'? Met andere woorden: wat moet ik doen om mijn leven kwaliteit te geven, om mijn leven in te richten zoals God het van mij verlangt? Ik doe immers alles wat ik meen te moeten doen.' Jezus antwoordt hem: ‘aan één ding ontbreekt het je nog'.

Dat antwoord maakt nieuwsgierig, omdat het de kern van zijn boodschap lijkt te bevatten. Aan één ding ontbreekt het je: juist wat mensen denken dat hen gelukkig maakt, moet de deur uit: rijkdom ...bezit... Er is inzicht voor nodig, wijsheid, zegt de eerste lezing om dát te zien.

Ik wil een voorbeeld geven. Op 3 september had de Volkskrant groot op de voorpagina, ik citeer: ‘Russische verdedigers van mensenrechten worden vermoord; Tanja Loksjina geeft niet op; kritiek is dodelijk in Tsjetsjenië.'
Tanja is een jonge vrouw, onderdirecteur van het mensenrechtenbureau Human Rights Watch in Moskou. Ze zet zich in voor mensenrechten in Tsjetsjenië... levensgevaarlijk! ‘Het aantal verdwijningen van mensen, die zich verzetten tegen het regime in Tsjetsjenië, is torenhoog. Dit jaar zijn er al 80 ontvoerd of verdwenen. De groep, die zich daar mee bezighoudt, wordt steeds kleiner; we worden uitgeroeid', zegt ze. Drie jaar geleden werd de journaliste Anna Politkovskoja voor de deur van haar appartement in Moskou doodgeschoten, een uitgesproken tegenstandster van Wladimir Poetin en zijn zetbaas in Tsjetsjenië, Kadyrov. Dit jaar volgde de moord op Natalja Estemirova, een vriendin van Tanja, en nog twee andere mensenrechtenactivisten in Tjsetsjenië. Maar zij geeft niet op; heel cool, wars van emoties, eerder droogjes, stelt zij vast: ‘we worden uitgeroeid; ik ben ook bedreigd, maar dat is onderdeel van het werk.'

Deze jonge vrouw moet hebben gebeden om inzicht, zoals de eerste lezing zegt,; ze moet hebben gesmeekt om wijsheid. ‘Aan een ding ontbreekt het je', zegt Jezus, ‘geef alles op en kom dan bij mij terug'. Geef alles wat je bezit op; geef je bezit op, geef je positie van macht op; geef je gelijk-willen-hebben op; en neem de ander, wie hij/zij ook is, oerserieus; laat de ander altijd in zijn/haar waarde; laat de ander tot recht komen; geef hun het woord en luister naar wat er diep in hen leeft, voel hun pijn. Tanja Loksjina heeft begrepen, waar het in het leven om gaat en het tot haar grondhouding gemaakt. Ze heeft alles opgegeven en is zelfs bereid om haar leven op te geven.

Zou deze jonge vrouw bij een kerk horen of de christelijke geloofsovertuiging hebben? Ik weet het niet. Wat ik wél weet is, dat zij feitelijk gevolg geeft aan de oproep van Jezus ‘ga en verkoop alles wat je hebt en volg mij'.

Wetend dat het dáárover gaat, kijk ik naar onze parochiegemeenschap. Wij willen toch een gemeenschap van mensen zijn, die nú in 2009... hier in Heerlen... beantwoordt aan wat Jezus van ons verwacht. Wij willen geen gemeenschap zijn, waarin macht een rol speelt; waarin de een over de ander heen rolt, waarin de een zijn/haar positie uitbuit om de ander te kleineren; dat gebeurt al genoeg daarbuiten. Maar wij willen een gemeenschap zijn van mensen die als broeders/zusters met elkaar omgaan; een gemeenschap die steeds meer gaat lijken op het ideaal dat Jezus voor ogen staat en dat Hij noemt ‘het Koninkrijk Gods'. Hij spreekt erover zoals vandaag; Hij heeft het ons voorgeleefd; Hij liet de ander altijd in zijn/haar waarde; Hij beschermde de ander altijd tegen machtsmisbruik, tegen kleinering, tegen afdanking, tegen uitbuiting; Hij stond altijd letterlijk aan de kant van de kleinen, de armen, de weduwen, de gevangenen, de zieken, de gehandicapten, de zondaars, de mensen, die in de samenleving dreigen in de marge te raken.

Als Andreas-gemeenschap willen wij aan zijn zijde staan, met Hem op weg gaan, ons gezamenlijk - net als Hij in zijn tijd - verantwoordelijk weten om zijn kwaliteit van leven in te brengen in de wereld van vandaag; een wereld waarin het over-kleine-mensen-heen-walsen de norm lijkt te zijn; een wereld waarin macht, bezit, rijkdom, status gelden. Maar, als we Hem serieus willen volgen, dan moeten wij binnen deze gemeenschap geen steken laten vallen, en van onze fouten willen leren, elkaar willen steunen, elkaar durven corrigeren en bijsturen. Dan moeten wij binnen deze gemeenschap zelf goed met elkaar omgaan, zoals Jezus dat voor ogen staat. Dan pas zal, wat wij hierbinnen samen vieren, ook vruchtbaar worden naar buiten; dan zal wat wij hierbinnen vieren uitstraling hebben en bijdragen aan de realisering van het Koninkrijk Gods.

Tanja Loksjina heeft begrepen wat inzicht en inzet voor die mooiere wereld van haar vraagt: alles, zelfs je leven veil hebben. Zij , en ook wij, willen geloven dat het geen utopie is. ‘Reiziger er is geen weg; al gaande wordt de weg gebaand' stond ooit tegen deze achtermuur.