28e zondag door het jaar (2009)

×

Waarschuwing

JUser: :_load: Kan gebruiker met ID: 93 niet laden

'Meester, wat moet ik doen om het eeuwig leven te verwerven?'

Is zo'n vraag al eens bij u opgekomen? Wat vraagt die man eigenlijk? Hij wil het eeuwige leven verwerven, staat er. Wat moeten we ons daarbij voorstellen? Bij de evangelist Johannes staat er: Het eeuwig leven bezitten, is God kennen. En dat bereik je blijkbaar niet door enkel de geboden te onderhouden, al doe je dat nog zo goed. De man uit het verhaal zegt dat hij dat allemaal van jongs af gedaan heeft, en toch vraagt hij wat hij nu moet doen om het eeuwig leven te verwerven, om God te kennen.

Als wij God willen kennen, dat zal God zich kenbaar moeten maken aan ons. In Jezus gebeurt dat. Luisteren we dan eens naar het antwoord van Jezus vandaag: 'Ga verkopen wat je bezit. Geef het aan de armen, en kom dan terug om Mij te volgen.'

Wat hebben wij te verkopen? Al vlug denken wij dat het gaat om louter materieel bezit. Maar dat staat er niet. Wat heeft Jezus gedaan? Hij geeft alles weg: liefde, genade, barmhartigheid. Hij geeft het weg aan de armen. Kon Jezus niet gewoon bij zijn vader in de timmerwinkel te Nazaret blijven? Vakkundig werk afleveren, een eerlijke prijs bedingen en vriendelijk zijn voor de klanten? Wat heeft Jezus bezield om dat alles op te geven en de zijde te kiezen van tollenaars en zondaars, van zieken en gekwetsten? Hij is eraan gestorven!

 

Vandaag wordt in Rome Pater Damiaan heilig verklaard. Een mooiere illustratie bij dit verhaal van Jezus is nauwelijks denkbaar.

Toen er een missionaris werd gezocht voor Molokai, het melaatseneiland, bood hij zich als eerste aan. Vanaf 10 mei 1873 deelde hij het leven van de melaatsen. Onder moeilijke omstandigheden probeerde hij aan deze vergeten groep mensen troost en hoop te brengen. Met zijn mensen, die door de buitenwereld waren afgeschreven, probeerde hij een menswaardig bestaan op te bouwen, tot hij zelf melaats werd. Drie jaar voor zijn dood gaf hij aan waar hij zijn kracht vandaan haalde. Hij schreef: 'Zonder de aanwezigheid van de Heer Jezus in mijn kleine kapel zou ik nooit mijn leven aan dat van de melaatsen voor altijd kunnen verbinden.'

Wat heeft Damiaan toch bezield? Waarom moest hij zo nodig naar die afgeschreven lepralijders op dat onzalige eiland? Hij had toch gewoon op de boerderij van zijn vader kunnen blijven en goed werk afleveren? Dat was toch ook goed geweest. Als hem dit gevraagd werd, antwoordde hij: 'Ik heb alleen maar gedaan wat Jezus ons aanraadt: Geef jezelf weg en volg mij!' En net als Jezus is hij daarin heel ver gegaan. Tot het uiterste. Uiteindelijk is hijzelf lepralijder geworden. Wat een solidariteit. Wat een liefde. Je verstand staat er bij stil.

 

Vandaag is het ook Nationale Ziekendag: de dag waarop aan iedereen aandacht wordt gevraagd voor de chronisch zieke mensen en hun leefwereld. Mensen met een chronische ziekte zien hun sociaal netwerk vaak drastisch inkrimpen. Sociaal isolement dreigt de kop op te steken. Wat hebben wij die mensen aan te bieden? Verkoop wat je bezit en geef het hen! Wat bezitten wij dat deugddoend is voor deze mensen? Een luisterend oor, een bemoedigend woord, een helpende hand, een hart dat meeleeft. Dat is veel meer dan louter materieel bezit. Sommige mantelzorgers gaan daar heel ver in. Wat een solidariteit. Wat een liefde. Je verstand staat er bij stil.

 

Het eeuwig leven bezitten, is God kennen. Soms vragen kinderen (en zij niet alleen) : 'Waarom kunnen wij God niet zien? Hoe kunnen wij Hem dan kennen?' Wij kunnen inderdaad God niet zien, want Hij heeft zichzelf weg-gegeven in Jezus. Je kan Hem alleen zien in mensen die leven vanuit liefde, genade, barmhartigheid .

Hoever durven wij daarin gaan?

Geïnspireerd op een preekvoorbeeld uit 'Tijdschrift voor vekondiging'