Goederen

×

Waarschuwing

JUser: :_load: Kan gebruiker met ID: 233 niet laden

De Jezus die Marcus beschrijft ontwijkt de structurele problemen van zijn - en onze - tijd niet. Hij gaat daar rechtstreeks op in. Dat is duidelijk in het geval van de rijke man die zich op zijn knieën voor hem neerwerpt en hem vraagt: ‘Wat moet ik doen om het koninkrijk van God binnen te gaan?' Het is een verhaal dat op verschillende vlakken speelt. Er is een man, die zich bij Jezus wil aansluiten. We weten nog niet dat hij rijk is, dat komt pas op het einde van het verhaal uit. Hij is niet alleen rijk, maar zelfs een landeigenaar. Hij behoort dus tot de rijke en geprivilegieerde klasse. Maar we lopen zo op het verhaal vooruit. We worden geacht dit nog niet te weten.

De man valt voor Jezus op zijn knieën zoals de melaatse dat deed (1,40). Bij de begroeting wordt al duidelijk dat er hier iets bijzonders aan de hand is. De man begroet Jezus op een hoofse manier. Hij gebruikt een term ‘goede meester' - die in de Hebreeuwse literatuur maar zelden gebruikt wordt. Als zo'n vleiende titel gebruikt wordt is het in de oosterse wereld gebruikelijk, dat die beantwoordt wordt door een soortgelijke titel.

Jezus neemt de vleierij niet aan, en hij antwoordt de man zonder een titel te gebruiken. Hij begint met het niet eens te zijn met wat de man zegt. Hij corrigeert hem. Alleen ‘de ene' is goed. Dit houdt in dat al de titels, namen, standen en klassen die wij mensen aan onszelf en aan elkaar geven daar tegen wegvallen.

Een uiterst koel begin. Het wordt er niet beter op als Jezus de vraag van de man beantwoordt met hem aan de tien woorden te herinneren. Maar als je het rijtje dat Jezus op schijnt te zeggen wat beter bekijkt, dan zit er een verbod in dat in de tien woorden niet vermeld wordt! ‘Gij zult niemand te kort doen!' Mê aposterêsês!

Volgens bijbelse taalvorsers (zie Ch. Myers, Binding the Strong Man, 1988) betekent dit Griekse werkwoord in klassiek Grieks ‘weigeren om in bewaring gegeven goederen of kapitaal terug te geven', maar in de Griekse Bijbelvertaling betekent het ‘het achterhouden van het loon van een huurarbeider'.

De man maakt dan een naïeve opmerking door te zeggen dat hij al die geboden van jongs af nagekomen is. Naïef, omdat Jezus hem zojuist gezegd heeft dat niemand zich goed kan noemen.

Geen wonder dat Marcus op dit punt zich verplicht voelt ons te vertellen dat Jezus de man aankeek en van hem hield. Het is de enige keer dat Marcus in zijn evangelie van Jezus zegt dat hij van iemand houdt. Dat was ook niet nodig. Je kon dat steeds uit zijn hele doen en laten opmaken. Hier is dat niet zo duidelijk. Marcus wil er zeker van zijn dat we ons niet vergissen: ‘Jezus keek hem liefdevol aan.'

Het gaat nu niet alleen maar over de man die daar nog steeds op zijn knieën voor Jezus' zit. Het gaat over de klasse waartoe hij behoort. De klasse van hen die rijk worden door aan hun arbeid(st)ers hun loon te onthouden.

Jezus gaat niet verder op zijn naïeve antwoord in, maar zegt: ‘Een ding ontbreekt je, ga verkopen watje bezit, geef het aan de armen en kom dan terug om mij te volgen.' De man, die zich hoe langer hoe ongelukkiger gevoeld moet hebben, staat ontdaan op, en gaat heen. Nu pas horen we dat hij veel goederen bezat, hetgeen toen - zoals ook nu nog vaak betekende dat hij een landeigenaar was.

Het verhaal is nu plotseling uit. Alles is gezegd.

Maar Marcus zorgt er wel voor dat de ons de betekenis van het verhaal niet ontgaat. Vandaar Jezus' opmerkingen over die kameel en het oog van die naald, en over de moeilijkheid die rijken hebben om het koninkrijk Gods binnen te gaan. Iets wat hij al verteld had toen hij zijn parabels over de zaaier en het zaad uitlegde. De rijken waren als distels die het zaad vanwege hun geldzucht verstikken (4,19).

We hebben nu een verhaal over iemand die het als volgeling van Jezus niet maakt. Hoe kan het dan wel? Petrus lost dat probleem heel eenvoudig op door op te merken, dat hij - en de andere apostelen - wél alles opgegeven hebben.

Jezus gaat daar niet op in. Hij zegt dat voor God alles mogelijk is. De verwerkelijking van die mogelijkheid zal gepaard gaan met grote moeilijkheden, maar zij zal hier op aarde duizendvoudige vrucht, en in de toekomstige wereld het eeuwige leven voortbrengen.