Achtentwintigste zondag door het jaar (2000)

×

Waarschuwing

JUser: :_load: Kan gebruiker met ID: 201 niet laden

Stel u voor: meneer van Bommel gaat schoenen kopen. Hij heeft al wat schoenen gepast en zegt dan: ik zou toch graag een wat betere kwaliteit willen. Dat kan, maar als hij dan de prijs hoort, dan schrikt hij ervan terug, toch maar niet.
Meneer van Rijswijk gaat ook schoenen kopen en hij wil ook een wat betere kwaliteit en daar heeft hij best wat voor over. "Als ik er goed en fijn op lopen kan, dan mag dat best wat meer kosten".
Goedkoop is duurkoop is het gezegde, en dat is maar al te vaak waar, niet alleen als het gaat om schoenen of kleding of andere gebruiksvoorwerpen, maar minstens evenzeer als het gaat om het leven zelf, om al die waarden die het leven zijn echte zin en inhoud geven. Maar velen schrikken terug voor de prijs.
De jongeman uit het evangelie wilde een hogere kwaliteit van leven, hij wilde wat meer dan de gewone dingen, zoals het onderhouden van de geboden. Maar als hij de prijs hoort, dan schrikt hij en haakt hij af. Het kost hem teveel. En zo vergaat het heel velen.
Misschien laten ook wij het vaak om de prijs afweten. We zijn wel van goede wil, we willen goede mensen zijn, maar tegelijk: het mag niet teveel kosten, het moet niet te moeilijk worden.
Goedkoop is duurkoop, juist ook hier. We willen allemaal zo graag gelukkig worden, hoe meer geluk hoe beter, maar dan is het wel noodzaak dat we kiezen voor een betere kwaliteit van leven én dat we daar de prijs voor willen betalen. Dat is de ware wijsheid, levenswijsheid, dat is verstandig omgaan met alle mogelijkheden in je leven. En toch zie je steeds weer dat velen zo kortzichtig zijn om toch maar te kiezen voor de goedkoopste en gemakkelijkste manier van leven, om het moeilijke toch maar uit de weg te gaan.Net als die jongeman uit het evangelie vindt men zo snel dat de prijs te hoog is.
Maar er is nog een ander probleem: velen beseffen niet waar die betere kwaliteit van leven in bestaat. Wat is beter leven? Het heeft in elk geval niets te maken met meer welvaart, meer luxe, meer dingen die het leven gemakkelijker maken. Het evangelie van vandaag geeft ook duidelijk aan waar dat betere leven in bestaat: nl. in kiezen voor de medemens, en wel heel concreet: zorgen voor de hulpbehoevende medemens, hulpbehoevend in de breedste zin van het woord. Verkoop je bezit en geef het geld aan de armen, kreeg de jongeman te horen: dat is nl. de hulp die armen nodig hebben. Zo hebben eenzamen tijd en aandacht nodig, verdrietigen troost en opbeuring, zieken naast concrete verzorging ook meeleven en ondersteuning. Die zorg voor de medemens is het betere leven en die is beslist niet goedkoop. Jezus is daar heel radicaal in. Armen helpen is, in zijn visie, niet het geven van een paar centen die toch over hebt, maar het geven van alles wat je hebt. Mensen die het moeilijk hebben helpen, moet ook meer zijn dan zo nu en dan eens iets van je tijd geven, als dat zo uitkomt, maar het gaat om alles wat je geven kunt aan tijd en aandacht. Maar die prijs is velen te hoog. En ze vinden het dom. Je bent wel gek om al je geld aan de armen te geven. Je bent wel gek om al je vrije tijd te steken in vrijwilligerswerk of iets soortgelijks. En toch, die houding is dom en kortzichtig.
We willen allemaal geluk in ons leven maar om dat te bereiken moet onze houding zijn: anderen gelukkig willen maken, en minstens: alles doen om het ongeluk van anderen te verzachten en te verminderen. Dat is de prijs. En juist hier geldt: goedkoop is vaak een miskoop.