Vol ijver begon de jongen aan de taak die zijn vader hem gaf. Een heel bijzondere vogel hebben, dat leek hem wel wat. De eerste weken was hij heel nauwgezet en deed hij precies wat zijn vader hem had opgedragen. Maar daarna vergat hij wel eens het ei te keren onder de lamp en weer later dacht hij er verschillende dagen achter elkaar niet meer aan.
U begrijpt het al: het ei kwam niet uit, omdat het niet goed werd uitgebroed. En de bijzondere vogel waar de jongen van gedroomd had, kwam er dus ook niet, want met dromen alleen kom je er niet. Zijn droom was niet sterk genoeg om de sleur van alledag en de drukte van het gewone leven met al zijn uitdagingen te overleven.
Dit verhaaltje is een typisch voorbeeld van hoe het heel vaak gaat bij ons. Wie droomt er niet van geluk in het leven, van blij kunnen met wat je hebt, blij met wat je bereikt hebt. We hebben allemaal onze verwachtingen en dromen. Maar met dromen alleen komen we er niet. Het vraagt dat we er elke dag mee bezig zijn.
Maar ernaartoe werken, beetje bij beetje, dat is vaak teveel gevraagd van onze goede wil. Zeker in deze tijd worden we door zoveel afgeleid dat we onze dromen heel gemakkelijk vergeten, en dan zijn we verbaasd en soms zeer teleurgesteld als onze verwachtingen van het leven niet uitkomen. Het liefst willen we alles meteen kant en klaar in huis hebben.
Als heel vroeger een jong stel trouwde dan stond in het huis vaak alleen het hoognodige en beetje bij beetje werd er gespaard om wat bij te kopen en als ze dan iets nieuws hadden kunnen kopen waren ze dolgelukkig. Tegenwoordig hebben ze alles al op de dag dat ze gaan samenwonen. Vaak hebben ze wel het grote probleem om alles af te betalen, en dat geeft geen blijheid, meestal eerder het tegendeel. Natuurlijk hebben we nog wel onze verlangens en verwachtingen, maar vaak komen die niet verder dan allerlei materiële zaken, en voorzover ze op een hoger vlak liggen komen ze toch vaak in de verdrukking door de sleur van alledag, door de drukte van het bestaan, door gewoon gemakzucht.
Alles moet zo gemakkelijk mogelijk tegenwoordig. Het is niet voor niets dat tegenwoordig kant en klare maaltijden of een snelle hap uit de muur bij velen zo populair zijn. Maar levensgeluk kun je nooit kant en klaar bestellen, daar kun je alleen maar aan werken, aan blijven werken, dag in dag uit, jaar in jaar uit, je leven lang.
Geluk is als een ei dat heel langzaam uitgebroed moet worden iets dat je koesteren moet, met veel zorg moet omringen. Het vraagt dat je er constant aandacht aan geeft. Alleen dan kan geluk groeien, alleen dan kan geluk ervaren worden. Misschien moet je zelfs zeggen: daarin zit het echte geluk.
Er zaten eens twee moeders in blijde verwachting bij elkaar en ze waren zo wat aan het fantaseren over hun zwanger zijn met alle lasten en ongemakken die daarmee gepaard gaan.
De een zei: ze moeten nog eens uitvinden dat kinderen ter wereld komen zonder dat de moeder het kind negen maanden moet dragen, kinderen die a.h.w. kant en klaar kant uit een laboratorium komen, want het is toch maar lastig als je in verwachting bent je moet jezelf en het kind in je steeds ontzien, en dingen die je altijd gedaan had, kun je nu niet meer doen.
Maar de ander zei: hoe kun je nu zoiets zeggen: als je zwanger bent dan ben je toch in blije verwachting. Dat mysterie van het kindje dat in je groeit en groeit is een geweldig ervaring, ik zou het beslist niet willen missen. En met een kind uit de automaat of zo kun je nooit zo blij zijn dan wanneer je dat kind negen maanden in je gedragen hebt.
Zo is het ook in het leven als het gaat om geluk, om levensvervulling. Dat is niet iets uit een automaat maar iets dat in je groeit, als je er tenminste de nodige zorg aan besteed, want niet komt vanzelf tot bestaan, tot leven. Ik wens u allen veel geluk toe en vooral de kracht om eraan te werken.