Pinksteren A

×

Waarschuwing

JUser: :_load: Kan gebruiker met ID: 233 niet laden
Als een kind op zijn ouders gelukt zeggen we: "Het is helemaal zijn vader", "Het heeft alles van zijn moeder En sterke ouders getuigen soms: "We hebben aan onze kinderen alles gegeven". Vele ouders geven hun in elk geval hun liefde en uit liefde geven ze hun al de rest: hun vrije tijd en hun arbeid, hun overvloed of het weinige dat ze hebben. Hun kinderen zijn lichaam van hun lichaam en geest van hun geest.

De mensen zijn Gods schoonste schepping, Gods "beeld en gelijkenis". Hun kinderen zijn hún schoonste schepping, hun beeld en gelijkenis. Toen we gisteren om de komst van de Geest baden, noemden we de Zoon het spiegelbeeld van de Vader en vergeleken we de Geest met Gods glans en Gods weerglans. De Vader noemden we de bron, de Zoon was de stroom die uit Hem voortkomt en de Geest was, volgens Jezus' eigen woorden, "het levend water" van de bron en de stroom.

Hoe arm zijn zelfs deze beelden vergeleken met de mens, "beeld en gelijkenis" van God. Geschapen als eenheid van man en vrouw, zijn wij beeld van de Vader in de vruchtbaarheid, beeld van de Zoon als zijn kinderen, beeld van de Heilige Geest in onze liefde. Wanneer Jezus over de leerlingen blaast en hen als verrezene de Heilige Geest geeft, herschept Hij hen als Gods beeld. Wat na de eerste schepping verloren werd, wordt bij de nieuwe schepping hersteld. De Heilige Geest wordt opnieuw gegeven. We hebben het gezegd als we over Tomas spraken. Vandaag kunnen we er langer over mediteren.

Geest en Eucharistie gaan samen. Het is "de eerste dag van de week", zondag, verrijzenisdag, nieuwe eerste dag van de nieuwe schepping. Het is op de eerste dag dat de leerlingen telkens bijeen zouden komen om het Brood te breken. Met bevangen hart, met twijfels en problemen, maar plots ervarend dat de Heer in hun midden komt, om de Geest mee te delen, zou voortaan iedere generatie het Brood breken. De Heer komt in ons midden, getekend in zijn handen en voeten en in zijn hart, met de wonden die blijvend getuigen. Ze zijn het zegel van zijn liefde, voor de gemeente die Hij verzamelt.

"Vrede zij u", is zijn groet. Het is de groet van hen die de zending hebben voor te gaan in de Eucharistie. Het is de groet van de bisschoppen in de Kerk. Zijn vredeswens is niet ijdel. Hij heeft voor onze vrede gevochten. Hij heeft overwonnen. De vrede is met ons, voor goed.

"De leerlingen waren vervuld van vreugde toen ze de Heer zagen". Gij ziet Hem hier, in de tekenen van de Eucharistie. Ge hoort Hem in het Woord van de Schrift. En dat Woord begrijpt ge door de Heilige Geest.

Hij zendt ons, zoals de Vader Hem gezonden heeft. Zo heeft Hij de leerlingen vóór ons gezonden. Ook dat is Eucharistie en Heilige Geest. Elke viering beginnen wij "in de Naam van de Vader en de Zoon en de Heilige Geest". En met de zegen van de Heilige Drie-eenheid worden we na de Eucharistie gezonden om, bevrijd van al onze schrik, te getuigen.

"Als gij iemand zonden vergeeft, dan zijn ze vergeven en als gij ze niet vergeeft, zijn ze niet vergeven". Ook dat is Eucharistie en Heilige Geest. De vergiffenis is de nieuwe schepping zelf. In zonde zijn is buiten de gemeenschap blijven. Zijn zonde biechten en vergiffenis ontvangen is toetreden tot de herstelde gemeenschap tussen God en de mensen. Alleen de zonde tegen de Geest sluit hiervan uit. Alleen wie de Geest niet wil ontvangen, alleen wie zijn zonde niet wil belijden, alleen wie van geen liefde en verzoening wil horen, wordt uitgesloten, sluit zichzelf uit.

Het is Pinksteren, feest van de Geest onder ons. Laten wij Eucharistie vieren en de ene taal zingen van de nieuwe schepping. Alle dialecten der aarde zullen ons lied verstaan.