Verschillen

×

Waarschuwing

JUser: :_load: Kan gebruiker met ID: 233 niet laden
Mensen zijn verschillend. Dat is een feit, maar het is niet gemakkelijk om ermee te leven. De een is meer begaafd dan de ander. De een blaakt van gezondheid en de ander kampt met ziekte en tegenslag. De verschillen tussen man en vrouw, rijk en arm, blank en zwart leiden voortdurend tot alle mogelijke vormen van discriminatie, uitbuiting en strijd. Scherpzinnige wereldverbeteraars hebben vaak gedacht dat de strijd tussen mensen alleen kan ophouden als er geen verschillen meer zijn. Lapidair gezegd: schaf de differenties af en er zullen geen discriminaties meer zijn. Totalitaire regimes zijn die weg opgegaan (er mocht zelfs in de kledij geen verschil meer zijn: iedereen in hetzelfde pak!). De verschillen zijn dan wel zoveel mogelijk weggewerkt, maar de ervaring leert dat de mensen daarvoor een al te hoge prijs moeten betalen.

Alleen voor God zijn we allemaal gelijk. Maar... ook God schaft de verschillen niet af. Hij schept ze juist. Hij maakt van elke mens een verschillend en uniek, onherhaalbaar wezen. God doet dat vanuit zijn liefde. Echte liefde is maar mogelijk waar er verschil is. Als de ander helemaal gelijk zou zijn aan mij, dan zou ik in die ander alleen maar... mezelf liefhebben. Dat is geen echte liefde.

Door de verschillen te scheppen, reikt God ons dus voortdurend stof tot ruzie aan! Dat dit zo is, blijkt al op de eerste bladzijden van de bijbel, bijvoorbeeld bij Kaïn en Abel. Mensen slagen er blijkbaar niet in om de verschillen weg te werken en evenmin om er in vrede mee te leven.

Wat heeft dit potje gefilosofeer nu te maken met Pinksteren? Alles! Op die dag zijn, zo staat in het verhaal, mensen uit een hele rits landen bijeen. Ze spreken allen hun eigen taal. Nu is de taal juist het symbool van eigen aard en haard, denk maar aan onze eigen Vlaamse ontvoogding. En dat is nu juist de gave van de Geest: Hij schaft de verschillen niet af. Het talenwonder van Pinksteren is geen soort Esperanto, dat alle bestaande talen vervangt. In Babel had de taalverwarring geleid tot uitzichtloze onenigheid. Nu, met Pinksteren, blijken al die mensen elkaar weer te verstaan, ieder in zijn eigen taal nog wel. Op eigen kracht brengen mensen het nooit zo ver. 'Eenheid-in-verschil' is een gave die we alleen van God kunnen krijgen. De Geest moet die in en door ons heen tot stand brengen. Paulus spreekt helemaal in dezelfde zin over de ene Geest en de vele gaven. Met gaven worden de menselijke talenten, mogelijkheden en vaardigheden bedoeld. Iedereen weet dat die zeer sterk verschillen van mens tot mens.

Wanneer werkt de Geest in ons? Wanneer we die in eerste instantie zo kwetsende verschillen niet langer als evenzoveel bronnen van conflict opvatten, maar als gaven van God. En wanneer die verschillen niet langer leiden tot discriminatie, maar tot verrijking en welzijn van allen.